ANASAYFAKURUMSAL BİLGİLEREĞİTİM VE ÖĞRETİM PROGRAMLARI İşletme (İngilizce) TezsizSERTİFİKA PROGRAMLARIÖĞRENCİLER İÇİN FAYDALI BİLGİLER, KAYNAKLAR VE SERVİSLERFAYDALI LİNKLER VE DÖKÜMANLARİLAVE VE DESTEKLEYİCİ BİLGİLER

DERSİN GENEL BİLGİLERİ

Ders Kodu Ders Adı Yıl Yarıyıl Teorik Pratik Kredi AKTS
POL7110 Political Geography 1 Bahar 3 0 3 6
Dersin Türü: Elective Course III
Dersin Düzeyi: Yüksek Lisans      TYYÇ:7. Düzey      QF-EHEA:2. Düzey      EQF-LLL:7. Düzey
Dersin Öğretim Dili: İngilizce
Dersin Ön/Yan Koşulu: Yoktur
Dersin Veriliş Şekli:
Dersin Koordinatörü: Dr. Öğr. Üyesi ÖZLEM CİHAN
Dersin Öğretim Eleman(lar)ı: Dr. Öğr. Üyesi ÖZLEM CİHAN
Dersin Kategorisi: Mesleki Alan

BÖLÜM II: DERSİN TANITIMI

Dersin Amacı ve İçeriği

Dersin Amacı: Eleştirel jeopolitik, siyasal coğrafya ve siyasal iktisat yaklaşımlarından hareketle ders; mekânın uluslararası siyaset içerisinde nasıl üretildiğini, yönetildiğini, mücadele konusu hâline geldiğini ve dönüştürüldüğünü ele almaktadır. Dersin temel temaları arasında toprak-temelli devletlerin tarihsel oluşumu, çağdaş güvenlik rejimleri altında sınırların yeniden yükselişi, savaş ve şiddetin mekânsal örgütlenişi, kaynaklar ve altyapıların jeopolitiği ile kentlerin, haritaların ve popüler kültürün jeopolitik bilginin üretimindeki rolü yer almaktadır. Ders boyunca öğrenciler, hâkim jeopolitik anlatıları eleştirel biçimde sorgulamaya ve uluslararası siyasal süreçleri mekâna içkin, ihtilaflı ve güç ilişkileriyle örülü süreçler olarak analiz etmeye teşvik edilmektedir.
Dersin İçeriği: Bu ders, Siyasal Coğrafyayı Uluslararası İlişkiler (Uİ) alanına yönelik eleştirel ve kavramsal bir müdahale olarak ele almaktadır. Anaakım Uluslararası İlişkiler yaklaşımları, mekânı, toprağı ve sınırları çoğu zaman siyasal eylemin nötr arka planları olarak varsayarken; siyasal coğrafya, mekânsal düzenlemelerin iktidar ilişkilerini, egemenliği, güvenlik pratiklerini ve küresel düzeni nasıl aktif biçimde şekillendirdiğini ortaya koyar. Ders kapsamında devlet, toprak, egemenlik, sınırlar, savaş, güvenlik ve küresel yönetişim gibi Uluslararası İlişkilerin temel kavramlarının, mekânsal pratikler ve jeopolitik tahayyüller aracılığıyla nasıl kurulduğu incelenmektedir. Ders, Uluslararası İlişkiler tartışmalarına dayansa da, eleştirel siyasal coğrafya ve siyasal iktisat perspektiflerinden beslenerek, öğrencilerin küresel siyaseti mekânsal olarak duyarlı ve eleştirel bir çerçevede kavramalarını amaçlamaktadır.

Dersin Öğrenme Çıktıları (DÖÇ)

Ders Öğrenme Çıktıları (DÖÇ), dersi başarı ile tamamlayan öğrencilerin kendilerinden sahip olmaları beklenen bilgi, beceri ve yetkinlikleri ifade eder. Bu bağlamda, bu ders için tanımlanmış olan Ders Öğrenme Çıktıları aşağıda verilmektedir.
Bilgi (Kuramsal ve/veya olgusal bilgi olarak tanımlanmıştır.)
  1) Siyasal coğrafyaya ilişkin temel kavram ve yaklaşımları açıklayabilmek ve bunların uluslararası siyaseti anlamadaki önemini ve katkılarını değerlendirebilmek.
  2) Uluslararası İlişkiler kuramlarının mekâna ilişkin varsayımlarını, özellikle toprak, egemenlik ve devlet kavramları bağlamında eleştirel biçimde analiz edebilmek.
Beceriler (Bilişsel ve/veya uygulama becerileri olarak tanımlanmıştır.)
Yetkinlikler ("Bağımsız Çalışabilme", "Sorumluluk Alabilme", "Öğrenme", "İletişim ve Sosyal" ve "Alana Özgü" yetkinlikler olarak tanımlanmıştır.)
  1) Haritalar, politika söylemleri ve popüler temsiller dâhil olmak üzere jeopolitik bilginin üretim süreçlerini, nötr betimlemelerden ziyade siyasal pratikler olarak sorgulayabilmek.
  2) Uluslararası meseleleri mekânsal bir perspektifle inceleyerek, iktidarın sınırlar, topraklar, altyapılar ve ölçekler üzerinden nasıl işlediğini tespit edebilmek.
  3) Mekânsal analizi Uluslararası İlişkiler alanındaki daha geniş kuramsal tartışmalarla ilişkilendiren temellendirilmiş ve eleştirel argümanlar geliştirebilmek.

Haftalık Ders Planı

Hafta Konu
Materyal Paylaşımı *
Ön Hazırlık Pekiştirme
1) Giriş: Uluslararası İlişkilerde Mekanın Önemi - Agnew, J. (1994). The territorial trap: The geographical assumptions of international relations theory. Review of International Political Economy, 1(1), 53–80. - Ó Tuathail, G. (1999). Understanding critical geopolitics: Geopolitics and risk society. Political Geography, 18(1), 107–124.
2) Jeopolitik ve Dünya Düzeninin Mekânsal Hayali - Mackinder, H. J. (1904). The geographical pivot of history. The Geographical Journal, 23(4), 421–437. - Dalby, S. (1990). Creating the second Cold War: The discourse of politics. Guilford Press. (Chapter 1)
3) Toprak, Sınırlar ve Modern Devlet - Elden, S. (2013). The birth of territory. University of Chicago Press. (Introduction). - Tilly, C. (1992). War making and state making as organized crime. In P. Evans, D. Rueschemeyer, & T. Skocpol (Eds.), Bringing the state back in (pp. 169–191). Cambridge University Press.
4) Egemenlik, Mekân ve İstisna Siyaseti - Agamben, G. (1998). Homo sacer: Sovereign power and bare life. Stanford University Press. (Chapter 1) - Weizman, E. (2007). Hollow land: Israel’s architecture of occupation. Verso. (Chapter 1)
5) Sınırların Geri Dönüşü: Güvenlik, Göç ve Teröre Karşı Savaş - Bigo, D. (2002). Security and immigration: Toward a critique of the governmentality of unease. Alternatives, 27(1), 63–92. - De Genova, N. (2017). The borders of “Europe.” Cultural Politics, 13(3), 228–247.
6) Toprağın Ötesinde İktidar: Foucault’dan Küresel Yönetimselliğe - Foucault, M. (2007). Security, territory, population: Lectures at the Collège de France, 1977–1978. Palgrave Macmillan. (Lecture 1) - Walters, W. (2012). Governmentality: Critical encounters. Routledge. (Chapter on global governance)
7) Bilgi, Mekân ve Küresel Yönetişim - Scott, J. C. (1998). Seeing like a state: How certain schemes to improve the human condition have failed. Yale University Press. (Introduction) - Mitchell, T. (2002). Rule of experts: Egypt, techno-politics, modernity. University of California Press. (Ch.1)
8) Vize haftası
9) Savaş, Şiddet ve Mekansal Kontrol - Gregory, D. (2004). The colonial present. Blackwell. (Chapter 1) - Mbembe, A. (2003). Necropolitics. Public Culture, 15(1), 11–40.
10) Şehirler, Kentsel Mekan ve Küresel Politika - David Harvey (2001). Spaces of capital: Towards a critical geography. Routledge. Chapter: “Globalization and the ‘Spatial Fix’” - Neil Brenner (2004). New state spaces: Urban governance and the rescaling of statehood. Oxford University Press. (Introduction).
11) Doğal Kaynaklar, Çevre ve Jeopolitik Alan - Swyngedouw, E. (2010). Apocalypse forever? Post-political populism and the spectre of climate change. Theory, Culture & Society, 27(2–3), 213–232. - Bridge, G. (2014). Resource geographies I: Making carbon economies, old and new. Progress in Human Geography, 38(1), 111–129.
12) Çağdaş Dünya Düzeninin Mekânsal Krizleri - Bruff, I. (2014). The rise of authoritarian neoliberalism. Rethinking Marxism, 26(1), 113–129. - Brown, W. (2010). Walled states, waning sovereignty. Zone Books. (Conclusion).
13) Sunumlar I
14) Sunumlar II
*Bu alan öğrencilerin ders öncesi hazırlık ve sonrası dersi pekiştirme için paylaşılan ders materyallerini içerir.

Ders İçin Zorunlu/Önerilen Kaynaklar

Ders Notları / Kitaplar: Agnew, J., Mitchell, K., & Toal, G. (eds.) (2003). A Companion to Political Geography. Blackwell.
Harvey, D. (2006). Spaces of Global Capitalism. Verso.
Mitchell, T. (2002). Rule of Experts. University of California Press.
Gregory, D., Johnston, R., Pratt, G., Watts, M., & Whatmore, S. (eds.) (2010). The Dictionary of Human Geography (5th ed.). Wiley-Blackwell.
Flint, C., & Taylor, P. J. (2018). Political Geography: World-Economy, Nation-State and Locality (7th ed.). Routledge.
Diğer Kaynaklar: Agnew, J. (1994). The territorial trap: The geographical assumptions of international relations theory. Review of International Political Economy, 1(1), 53–80.
Dalby, S. (1990). Creating the second Cold War: The discourse of politics. Guilford Press. (Chapter 1)
Elden, S. (2013). The birth of territory. University of Chicago Press. (Introduction).
Tilly, C. (1992). War making and state making as organized crime. In P. Evans, D. Rueschemeyer, & T. Skocpol (Eds.), Bringing the state back in (pp. 169–191). Cambridge University Press.
Week 4 – Sovereignty, Space, and the Politics of Exception
Agamben, G. (1998). Homo sacer: Sovereign power and bare life. Stanford University Press. (Chapter 1)
Weizman, E. (2007). Hollow land: Israel’s architecture of occupation. Verso. (Chapter 1)
Foucault, M. (2007). Security, territory, population: Lectures at the Collège de France, 1977–1978. Palgrave Macmillan. (Lecture 1)
Mitchell, T. (2002). Rule of experts: Egypt, techno-politics, modernity. University of California Press. (Ch.1)
Mbembe, A. (2003). Necropolitics. Public Culture, 15(1), 11–40.
David Harvey (2001). Spaces of capital: Towards a critical geography. Routledge. Chapter: “Globalization and the ‘Spatial Fix’”
Swyngedouw, E. (2010). Apocalypse forever? Post-political populism and the spectre of climate change. Theory, Culture & Society, 27(2–3), 213–232.
Brown, W. (2010). Walled states, waning sovereignty. Zone Books. (Conclusion).

DERS ÖĞRENME ÇIKTILARI - PROGRAM ÖĞRENME ÇIKTILARI İLİŞKİSİ

Ders - Program Öğrenme Kazanım İlişkisi

Ders Öğrenme Çıktıları (DÖÇ)

1

2

3

5

4

Program Öğrenme Çıktıları (PÖÇ)
1) İşletme yönetimi için gerekli olan temel ve kuramsal bilgileri açıklar.
2) İşletmecilik alanında karşılaşılan problemleri analitik bir düşünce tarzıyla ele alarak çözümler üretir.
3) Bireysel ve takım çalışmalarıyla problem çözme ve karar verme yeteneklerini geliştirir.
4) Dinamik iş dünyasında çalışanları ve süreçleri yönetebilme becerisini gösterir.
5) Sorumluluk aldığı çalışmalarda var olan normları ve standartları eleştirel bakış açısıyla değerlendirir, yenilikçi ve girişimci fikirler geliştirir.
6) Sahip olduğu lisans düzeyi yetkinliklerinin üzerinde, iş dünyasının ve toplumun beklentileri doğrultusunda gelişen ve üniversitemizin kurumsal çıktıları olarak tanımlamış olduğu yetkinlikleri iş ve/veya akademik yaşamda profesyonel düzeyde geliştirir.
7) Kültürel bilince sahiptir ve bunu alanı ve alanı dışındaki gruplara aktarır.

BÖLÜM III: DERSİN PROGRAM ÖĞRENME ÇIKTILARI İLE İLİŞKİSİ

Dersin Program Öğrenme Çıktılarına Katkı Düzeyi

Etkisi Yok 1 En Düşük 2 Düşük 3 Orta 4 Yüksek 5 En Yüksek
           
Program Öğrenme Çıktıları Katkı Oranı (1-5)
1) İşletme yönetimi için gerekli olan temel ve kuramsal bilgileri açıklar.
2) İşletmecilik alanında karşılaşılan problemleri analitik bir düşünce tarzıyla ele alarak çözümler üretir.
3) Bireysel ve takım çalışmalarıyla problem çözme ve karar verme yeteneklerini geliştirir.
4) Dinamik iş dünyasında çalışanları ve süreçleri yönetebilme becerisini gösterir.
5) Sorumluluk aldığı çalışmalarda var olan normları ve standartları eleştirel bakış açısıyla değerlendirir, yenilikçi ve girişimci fikirler geliştirir.
6) Sahip olduğu lisans düzeyi yetkinliklerinin üzerinde, iş dünyasının ve toplumun beklentileri doğrultusunda gelişen ve üniversitemizin kurumsal çıktıları olarak tanımlamış olduğu yetkinlikleri iş ve/veya akademik yaşamda profesyonel düzeyde geliştirir.
7) Kültürel bilince sahiptir ve bunu alanı ve alanı dışındaki gruplara aktarır.

BÖLÜM IV: DERSİN ÖĞRENME VE ÖĞRETME YÖNTEMLERİ İLE ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME YÖNTEMLERİ

Dersin Öğrenme ve Öğretme Yöntemleri

(Üniversitemiz genelinde kullanılan tüm öğrenme ve öğretme yöntemleri sistematik olarak yönetilmektedir. Akademik birimlerden gelen talepler doğrultusunda bölüm/programların öğrenme ve öğretme yöntemleri ilgili kurullarımız tarafından değerlendirilmekte ve uygun bulunursa, üniversite havuzunda toplanmaktadır. Bölüm ve programlar, kendileri için program tasarımlarına uygun olan yöntemleri bu havuzdan seçebilmektedirler. Benzer şekilde, dersler için kullanılması uygun görülen yöntemler de programlar düzeyinde belirlenmiş olan yöntemler arasından seçilebilmektedir.)
Programa Genelinde Kullanılan Öğrenme ve Öğretme Yöntemleri
Ders İçin Kullanılan Öğrenme ve Öğretme Yöntemleri

Dersin Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri

(Üniversitemiz genelinde kullanılan tüm ölçme ve değerlendirme yöntemleri sistematik olarak yönetilmektedir. Akademik birimlerden gelen talepler doğrultusunda bölüm/programların ölçme ve değerlendirme yöntemleri ilgili kurullarımız tarafından değerlendirilmekte ve uygun bulunursa, üniversite havuzunda toplanmaktadır. Bölüm ve programlar, kendileri için program tasarımlarına uygun olan yöntemleri bu havuzdan seçebilmektedirler. Benzer şekilde, dersler için kullanılması uygun görülen yöntemler de programlar düzeyinde belirlenmiş olan yöntemler arasından seçilebilmektedir.)
Programa Genelinde Kullanılan Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri
Ders İçin Kullanılan Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri
Ara Sınav
Yarıyıl Sonu Sınavı

Dersin Ölçme ve Değerlendirme Yöntemlerinin Başarı Notuna Katkısı

Ölçme ve Değerlendirme Yöntemleri Uygulama Sayısı / Yarıyıl Katkı Oranı
Ara Sınavlar 1 % 40.00
Yarıyıl Sonu Sınavı 1 % 60.00
Toplam % 100
YARIYIL İÇİ ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME YÖNTEMLERİNİN BAŞARI NOTUNA KATKI ORANI % 40
YARIYIL SONU SINAVININ BAŞARI NOTUNA KATKI ORANI % 60
Toplam % 100

BÖLÜM V: DERSİN İŞ YÜKÜ VE AKTS KREDİSİ

ÖĞRENME VE ÖĞRETME ETKİNLİKLERİ İŞ YÜKÜ
Öğrenme ve Öğretme Etkinlikleri Etkinlik Sayısı/Yarıyıl Süresi (saat) Toplam İş Yükü
Ders 14 3 42
Laboratuvar 0 0 0
Uygulama 0 0 0
Derse Özgü Staj 0 0 0
Arazi Çalışması 0 0 0
Sınıf Dışı Ders Çalışması 14 6 84
Sunum / Seminer 0 0 0
Proje 0 0 0
Ödevler 0 0 0
Öğrenme ve Öğretme Etkinlikleri Toplam İş Yükü - - 126
ÖLÇME VE DEĞERLENDİRME ETKİNLİKLERİ İŞ YÜKÜ
Ölçme ve Değerlendirme Etkinlikleri Etkinlik Sayısı/Yarıyıl Süresi (saat) Toplam İş Yükü
Kısa Sınav 0 0 0
Ara Sınavlar 1 15 15
Yarıyıl Sonu Sınavı 1 15 15
Ölçme ve Değerlendirme Etkinlikleri Toplam İş Yükü - - 30
TOPLAM İŞ YÜKÜ (Öğrenme ve Öğretme + Ölçme ve Değerlendirme Etkinlikleri) 156
DERSİN AKTS KREDİSİ (Toplam İş Yükü/25.5 Saat) 6